Graag gelezen: David Mitchell, The Thousand Autumns of Jacob de Zoet


Onlangs heb ik een heel mooi boek gelezen: The Thousand Autumns of Jacob de Zoet van David Mitchell. In het Nederlands vertaald als De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet. Het speelt zich af eind 18de – begin 19de eeuw in Dejima (Nl: Deshima), een eilandje bij Nagasaki, waar een Nederlandse handelspost is van de Verenigde Oostindische Compagnie. Jacob de Zoet is daar een jonge boekhouder, die verloren loopt in de liefde en de intriges van corruptie en de strakke Japanse maatschappij.

Ik heb er ontzettend lang over gedaan om dit boek te lezen, want het is geen gemakkelijke lectuur, maar zo ongeveer halverwege leek het verhaal opeens open te gaan en werd ik er recht in gezogen. Sinds ik boeken één per één uitlees (in plaats van in vier, vijf boeken tegelijk te beginnen en ze in stukken en brokken uit te lezen, als dat al lukte) besef ik dat een auteur soms echt de tijd nodig heeft om de funderingen van een verhaal grondig neer te zetten. Als je een ongeduldige lezer bent (ik beken…) dan denk je in zo’n geval misschien dat het verhaal nergens heen gaat, of vraag je je af hoe het een in godsnaam met het ander samenhangt. Maar na zo’n 270 bladzijden in dit boek begonnen alle draden samen te komen en ontvouwde het verhaal zich op een prachtige manier.

Ik zou de Engelse versie alleen aanraden voor wie écht goed Engels kent en het probleemloos kan lezen, want de taal is niet gemakkelijk, en het is gewoon op zich ook al moeilijk om wegwijs te worden uit alle personages. Bovendien was het ook wat bizar om al die Nederlandse personages Engels te horen praten, dus ik denk dat in dit geval de Nederlandse vertaling een goede keuze kan zijn, die wellicht nog meer inleefbaarheid zal geven aan het verhaal.

Wie houdt van historische romans en niet bang is van een pittige kluif: happen maar. Je bent er even zoet mee, maar het is een heel mooi boek.

Schrijf een reactie