Het uitroepteken


Het idee voor deze blogpost zat al in mijn gedachten net na het schrijven van de vorige, en dat is inmiddels bijna drie maanden geleden. Kun je nagaan hoeveel weerstand ik heb tegen het uitroepteken.

Want het is ook een monster! Niet zo erg als de puntkomma, maar toch, het is er verre familie van in zijn irritatiefactor.

Een uitroepteken geeft kracht aan een zin, maar vaak doet het dat met zoveel bombarie dat al die kracht verloren gaat.

Mijn motto is: less is more. Vergelijk dat met: less is more! Nadrukkelijk gillen, met de borst vooruit. Je ziet het zo voor je. Je ziet het zo voor je! Toch?!

Nog erger is het als iemand twee uitroeptekens na elkaar gebruikt. Dat is werkelijk nergens voor nodig!! Twee uitroeptekens (of meer) naast elkaar hebben hoegenaamd geen enkele cumulatieve kracht. Integendeel, ze verwateren het effect waar je bij staat. Hoe meer uitroeptekens je nodig hebt, hoe minder kracht er uitgaat van je woorden zelf. Als je er zoveel bewijsmateriaal aan moet toevoegen, dan is je mededeling al geïmplodeerd nog voor ze er goed en wel staat.

Een uitroepteken kan. Een zeldzame keer. Om iets écht heel krachtig te onderstrepen. Maar het wordt vaak op een proselytische manier gebruikt, om mensen te overtuigen van het eigen groot gelijk. Met de vuist op tafel te slaan.

Het uitroepteken ruikt naar propaganda en pamfletten. Kameraden! Waarde landgenoten! Het heeft zo’n verheven bezielingsdrang en overtuigingsijver dat ik er niet goed van word. En als ik over het uitroepteken schrijf, ga ik vanzelf dure en grote woorden gebruiken. Want voor het uitroepteken is het ondermaanse niet goed genoeg. Neen! Het moet groot, ronkend en verheven klinken om gewaagd te zijn aan de explosieve munitie onder in dat kleine puntje, dat de streep naar boven doet knallen. Romantiek, mijn beste! Verheven, bovennatuurlijke krachten! 19de-eeuwse interpunctie!

Ach, een vriend van het uitroepteken zal ik nooit worden. Ik gun ieder diertje zijn pleziertje, maar vraag mij niet om uitroeptekens te gebruiken. Ik roep niet graag, en zeker niet al schrijvend. Liever bedien ik mij van een punt om rustig en beslist een einde te zetten achter een mededeling. Zonder bombarie, zonder gedruis.

Blijkbaar ben ik niet de enige die een aversie heeft tegen het uitroepteken, want al researchend kwam ik goed gezelschap tegen.
Veel kijkplezier!

drs. P.: Het uitroepteken

Seinfeld: Elaine and Mr Lippman

Seinfeld: The Sniffing Accountant

3 Replies to “Het uitroepteken”

  1. I have been eagerly awaiting this blog post, having been warned about it some months in advance. I’ve had Google Translate on stand-by during this time, knowing that it would slip in under the Dutch line.

    So, here it is. Thankfully, I am happy to see that you are pointing fingers at General DeGaulle (or his PR person) and not at me. For, as you well know, I am perhaps one of the worst offenders.

    I must, however and in my own defense, point out that my use of exclamation points does follow my way of speaking, which has been described alternately as breathless, excitable, charismatic, and, from time to time, exceedingly gay (as I myself am).

    In addition to these aforementioned peccadilloes, I will also admit to:

    >> Romance, my dear! (Romantiek, mijn beste!)
    >> Exalted, supernatural powers! (yes!) (Verheven, bovennatuurlijke krachten!)

    and the ever-delightful

    >> 19th-century punctuation! (19de-eeuwse interpunctie!)

    In fact, in regards to the final indictment, I was once given a bad grade in high school after reading a novel published with late 19th century British punctuation when I then used that same punctuation in a thesis, thus: co-operate, naïve.

    Needless to say, dear Mrs. Kilgore (a cross tartan of an English teacher from the Deep South) was not amused. Sadly, she departed this life not long after (not from seeing bad punctuation, fortunately) and, at times, I sense her practical spirit hovering near you my dear Mia.

  2. Frank, you’re the best! You’re actually one of the few people to whom the exclamation mark comes so naturally that it doesn’t even bother me. Thanks for your great comment.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.