Ochtendpagina’s – waarom?

Wat is het nut van ochtendpagina’s? Waaom zou je in godsnaam ’s ochtends met je suffe kop gaan zitten schrijven? Dan komt er toch niets geïnspireerds uit je hersenkoker? Wel, precies daar gaat het om. Het gaat erom het schrijfproces te leren vertrouwen. Te leren ervaren dat er altijd, altijd iets uit je handen komt, of je je nu geïnspireerd voelt of niet.

Vooral gaat het erom de stem die je van binnen ‘hoort’ te leren vertrouwen. En niet te stoppen voor de contraire stem die je vertelt dat het allemaal nergens op lijkt, niet interessant genoeg is of nooit de reeks Privé-domein zal halen als gepubliceerd dagboek. En net dat is ook niet de bedoeling. De stem van je innerlijke criticus leren negeren, en doorschrijven, dwars door alles heen. Dat is de bedoeling.

Als je dit vaak genoeg doet, dan zul je op den duur ervaren dat je maar een knopje hoeft aan te zetten om de woorden te horen binnenkomen. Niet dat die meteen groots en grandioos zullen zijn, maar ze zullen wel te horen zijn. Soms moet je de woordenvloed even laten doorstromen voor er iets zinnigs op papier komt – Julia Cameron spreekt van het kantelpunt op ongeveer anderhalve bladzijde; daar kom je vaak van de onzin in de zin terecht.

Het is een beetje zoals met een waterleiding die lang niet gebruikt is. Als je voor het eerst de kraan weer aanzet, kan er eerst wat modder en gruis uit komen. Blijf je de kraan openhouden, dan stroomt er op den duur weer helder water uit. Zo gaat het ook met ochtendpagina’s.

IntroWat en hoe?Wanneer?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.